พล็อตเจ้าหญิงเจ้าชายเมืองสมมุติ สำนวนดีอ่านเพลินมาก พี่ชายนางเอกซึ่งเป็นราชาแคว้นนึงจะแต่งงานและแต่งตั้งคนรัก แต่นางเอกคัดค้านเพราะคนที่พี่ชายจะแต่งด้วยเป็นผู้ชาย แกนหลักก็คือการถกประเด็นกันว่าความรักหรือความเหมาะสม เพราะอย่างพระเอกก็เป็นราชาผู้ปกครองแคว้น นางเอกที่ยึดมั่นกับความเหมาะสมเลยจะแต่งงานกับเจ้าชายต่างเมือง แต่ระหว่างทางกลับโดนดักปล้นก่อน
เจ้าหญิงพศิกา ผู้ที่เชื่อว่าเกิดมาเป็นเชื้อสายกษัตริย์ ยังไงความเหมาะสมต้องมาก่อนความรัก จนเกิดเหตุถูกกลุ่มโจรปล้นเพื่อให้มาเป็นเมียของหัวหน้ากลุ่มโจร นางเอกคือแบบแกร่งเลย ฉลาด ต้องเอาตัวรอดเพราะใครจะอยากเป็นเมียโจร เหมือนต่องคิดว่าวันนี้จะแผนอะไร โดนข่มขู่สารพัด แต่พอชีวิตเข้าตาจนก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่าง เราชอบตรงต่อให้หวั่นไหวแต่ยังไงความถูกต้องก็ต้องมาเป็นอันดับแรก
สิน หัวหน้ากองโจรเทวดาที่ปล้นคนรวยช่วยคนจน คือเป็นโจรที่โคตรจะกวนประสาท แต่ฉลาดไม่ตายไมค์ เขาก็สรรหาเรื่องมาทะเลาะกับนางเอกได้ทุกวัน จาดแหย่เล่นๆ พอตกหลุมรักจริงๆ คือเดี๋ยวจับเดี๋ยวทัช ซีนดึงนางเอกมาขึ้นม้าตัวเดียวกันคือโคตรจะเขิน แล้วจุ๊บเก่ง หอมเก่ง ตามใจเมียก็เก่ง ซีนดราม่านักเขียนแบบบรรยายตัวละครพี่สินได้เจ็บลึกมากๆ อยากโอ๋ๆ เลย
เป็นเรื่องที่เน้นความสัมพันธ์ของพระนาง กับลุ้นเฉลยคือทรงนี้คือเปิดมาก็รู้ว่าไม่น่าจะใช่โจรจริงๆ แต่เราก็เหมือนนางเอกแหละที่ไม่เห็นช่องโหว่หรือไม่รู้จะจับจุดไหนจนกว่าเรื่องราวมันจะค่อยๆ เฉลย แล้วยังมีสอดแทรกเรื่องการเมืองการปกครองมาด้วยนิดนึง
เราจะเห็นพัฒนาการตั้งแต่นางเอกต้องพยายามเอาตัวรอด การปรับตัว จุดที่ต้องยอมรับความจริงว่าอาจจะต้องอยู่ที่นั่นในฐานะเมียโจร จุดที่ต้องใกล้ชิด จนถึงค่อยๆ รักกันแล้วเรื่องนี้พระนางเขาทันกันมากๆ บทพูดคือเชือดเฉือนสุดๆ แต่ตอนที่ต่างคนต่างเริ่มเปิดใจอะโคตรจะฮ็อบ
เราชอบเลิฟซีนมากๆ เป็นนักเขียนที่บรรยายเลิฟซีนได้ละในละไมชวนเขิน มันมีความฟุ้งๆ การเปรียบเปรย คือมันดีไปหมด ตอนอ่านก็ลุ้นมากว่าแบบจะได้กันตอนไหนวะ ผมอยากอ่านเลิฟซีนจริงๆ ครับ แล้วพออ่านถึงกูนั่งเขินอยู่คนเดียว
ซีนดราม่ามันมีหลายระดับแต่ไม่ลากยาวให้ปวดตับ ให้เรียกว่าขยี้สั้นๆ แต่ทำถึงจัด ทั้งตอนที่นางเอกรู้ความจริง คือนักเขียนทำให้ตัวละครค่อยๆ แตกสลาย ทามมิ่งคือแอบโหดอยู่ จนดราม่าของพี่น้อง ฉันแบบเข้าใจทั้งสองฝั่งอะคือมีกันแค่นี้แล้วมันแบบน้องก็แอบหวง ตัวพี่ก็มีอีโก้กับน้องสาวคนเดียวอะ
สำหรับนามปากกานี้เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองแล้ว ส่วนตัวรู้สึกว่าสำนวนเค้ามันค่อนข้างอ่านง่าย ไม่ว่าก่อนหน้านี้เราจะอ่านอะไรมาเจอเรื่องนี้คืออ่านต่อได้แบบสบายๆ แล้วสำนวนการบรรยายไม่เวิ่นเว้อแต่ละเมียดละไมมาก ส่วนตัวคือแบบนี้แหละกำลังดีเลยชอบสำนวนประมาณนี้มากๆ เป็นอีกเรื่องที่รู้สึกถึงความน้อยแต่มาก ยิ่งถ้าใครชอบแนวเจ้าหญิงเจ้าชายต้องโดนให้ได้หรือต่อให้ปกติไม่เสพงานแนวนี้
Small Town: เหตุเกิดในเมืองเล็ก
ก็อยากให้ลอง