Book Shelf Member | Bookterfly

ในม่านฝนและท้องฟ้าอันมีหมู่เมฆปกคลุมจนหมดสิ้นแสง ยากเหลือเกินจะพิจารณาให้เห็นรูปเงาบนนภา จะเห็นก็เพียงดวงไฟสีแดงสิบดวงที่หรี่ลงช้าๆ ก่อนที่ร่างนั้นจะขดรวมเข้าสู่แกนกลาง สายฟ้าพลันฟาดพสุธาติดต่อกันนับสิบครั้งจนป่าทั้งป่าสะเทือน ผืนดินแตกระเบิด เกิดเสียงเลื่อนลั่นกัมปนาท ร่างนั้นย่อขนาดเล็กลงพร้อมคายพลังงานมากมายมหาศาลออกเป็นลม ฝน ไฟ กระเส็นกระสายไปทั่วทุกทิศทาง สายฟ้าฟาดเปรี้ยงปร้าง ไฟติดยอดไม้ลุกเริง ลมกระโชกโหมให้แรงขึ้น แต่ห่าฝนก็สาดสกัดให้ดับลง มืดสลับสว่างไปทั่วภูสูง บ้าคลั่งถั่งโถม จากนั้น...เงามหึมาก็ค่อยๆ กลายรูปเป็นบุรุษหนุ่มรูปร่างใหญ่โตงดงาม ยืนอยู่กลางฝนโปรย "เรามาเพราะหน้าที่..." สิรภพเอ่ย... เสร็จสิ้นแล้วก็จะไป...

🍪 เราใช้คุกกี้

แก้ไขคอมเมนต์