นิยายวัยรุ่นที่ถูกต้องอะ รู้สึกว่าเออนี่แหละอ่านแบบไม่ต้องคิดอะไรแค่ดูพระนางมันประสาทแดกใส่กัน คือวัยรุ่นสำหรับเราถ้าใส่ปมมาเยอะมันจะรู้สึกว่าแบบ ทำไมวัยรุ่นมันต้องยากอะไรขนาดนั้น ในรั้วมหาลัยกับวัยยี่สิบนิดๆ เองนะ
นางเอกถูกแฟนเก่านอกใจ คนที่ช่วยจับโป๊ะคือเพื่อนสาขาเดียวกับแฟนเก่านั่นแหละคนละกลุ่มแต่ก็คือคนคุ้นเคยนับเป็นเพื่อนแต่ไม่ได้สนิท เรียนด้วยกันกินเหล้าด้วยกันไรงี้ มันมีเหตุให้พระเอกมันช่วยนะ แล้วไปๆ มาๆ ผีก็ผลักให้ได้กันไง แล้วเห็นความฉิบหายมั้ย ผัวใหม่เป็นเพื่อนผัวเก่า เออชีก็เริ่ดของชีนะ
เฟย แกรรรพี่ผมแดง ทั้งสัก ทั้งเจาะ มันแบดมันกร้าว แถมรับจ๊อบพิเศษเป็นบาร์เทนเดอร์ หล่อร้าย หล่ออันตราย แต่เป็นพ่อแมวนะ แถมปากนี่คือใช้ได้เลยกวนตีนเอาเรื่องอยู่ ในพาร์ทเวลามีเมียนี่มันจะไม่หวานไง แต่มันใส่ใจอะเตง มันแบบอะไรเล็กๆ น้อยๆ คือทำให้หมด โดนเมียใช้ฉ่ำ
หลิงหลง นางเอกประสาทแดกแห่งปี หน้ากับนิสัยไม่รู้อะไรเหวี่ยงกว่ากัน เก็บอารมณ์ก็ไม่ได้เก็บสีหน้าก็ไม่อยู่ วันนึงมี 24 ชม. นางเอกฉันอารมณ์เสียไปแล้ว 20 ชม. ที่เหลือคือหลับนะไม่ใช่ว่าอารมณ์ดี แล้วคีฟคาแรกเตอร์ได้เสมอต้นเสมอปลายจัดๆ เป็นนางเอกที่แบบขอโทษนะ แต่กูไม่ผิด ไม่เคยผิดจ้า ศูนย์กลางจักรวาลอยู่นี่แล้ว
เรื่องนี้พล็อตมันเบาๆ โนดราม่า เน้นชีวิตวัยรุ่น เริ่มความสัมพันธ์แบบปัดได้มา คนนึงก็ปากไม่ค่อยดี อีกคนก็แพ้ไม่เป็น แต่สู้มือสู้ปากสุดๆ ความสัมพันธ์มันเริ่มจากเซ็กส์ แถมเป็นเพื่อนของแฟนเก่าคนเหี้ย มันเลยยึกๆ ยักๆ ฟีลคนในความลับ มีความแบบไม่เข้าใจกัน แต่ก็ค่อยๆ ที่จะเรียนรู้กันและกัน แต่ทรงอีพี่เฟยมันแบบแพ้ทางแต่แรก ส่วนยัยหลิงคือปากดีไว้ก่อน เอาแค่ตัวลงเล่น ไม่เอาใจลงไปเล่นหรอก เป็นไงล่ะ
ฉันหวีดอีพี่เฟยหนักมากจริงๆ ซีนกร้าวมันเยอะ คำพูดคำจามันอะ แล้วมันขี้หวงไงตอนที่ยังไม่เปิดตัวมันก็จังมีจังหวะที่แฟนเก่าอยากกลับไปขอโอกาสงี้ มันก็จะมีบททรงเย้ยๆ เกลียดความกางอาณาเขตของมันอะ
ใจคิดว่าจะมีไม่ว้า ผัวเก่านางเอกเนี่ยแบบมันต้องเจอสักทีแล้วมีจริง มึง!!!!พี่เฟยแม่งโคตรเท่ โคตรเอา โคตรหมาป่าเดียวดาย จังหวะเสิร์ฟตีนนี่ 10 10 10
เลิฟซีนทำถึงทำดี ไอ้พ่กทรงของขาด แล้วเรื่องนี้นักเขียนปล่อยของเวอร์ คือคาร์อีพี่เฟยมันก็ดิบๆ กร้าวๆ แล้วเวลาเน้ดอะแกรเอ้ย สารภาพคำที่มันจะสบถ ซีนบนรถคือให้เลย พวกใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ เซฟเซ็กส์อะไรไม่มีละ พี่แกหึงแล้วหื่นหึงแล้วหน้ามืด
แค่เปิดประตูมาเห็นหลิงหลงทำกิจวัตรประจำวันอยู่ตรงมุมไหนสักแห่งของห้อง ไม่ว่าจะเป็นเอาอาหารให้แบล็ก ตากผ้า หรือนั่งแต่งหน้า ใจผมพลันรู้สึกว่าความสุขมันไม่ได้อยู่ไกลตัวเลย ความประสาทก็เช่นกัน
ช่วงเขาเป็นแฟนกันแล้วอะลากไปยันตอนพิเศษเลย คือนักเขียนเล่นซีนชีวิตประจำวันของอีคู่นี้ได้น่ารักมาก ยัยหลิงหลงคือถึงจะเอาแต่ใจแต่มันมีมุมน่ารักอะ ส่วนพี่เฟยก็คือเมียคนนี้ที่กูเลือกเองเลี้ยงมาเองจะโทษใครล่ะครับ เอ็นดูฮีมากก หมาเด็กมันเล่นหมาแก่เป็นหมาว้อเลย
ส่วนตัวแอบเจอประโยคที่มันสะดุดอยู่บ้างแต่ไม่เยอะ เหมือนอ่านแล้วมันแบบเอ๊ะประโยคนี้ยังไงนะ แต่ภาพรวมเราว่าเรื่องนี้นักเขียนปรับการบรรยายได้ดีเลย มีบ้างบางช่วงที่รู้สึกว่านักเขียนพยายามบอกคาแรกเตอร์หรือนิสัยของตัวละครหลักผ่านตัวละครเสริม แต่จังหวะมันแอบเป๊ะไปไรงี้มันแบบไม่ค่อยธรรมชาติ นอกนั้นภาพรวมคือสนุกชอบมาก