‘ขอเพียงมีเธออยู่ จะเป็นโลกไหน ๆ เขาก็อยู่ได้ทั้งนั้น’
✦ ภคินทร์ ✦
คุณตาลกับนามปากกาใหม่ ‘ผิวแป้ง’ ยังคงความฟีลกู้ดไว้ในงานเขียน แต่ต่างออกไปในเรื่องของสำนวน รูปแบบการบรรยายผ่านมุมมองของบุรุษที่สาม พล็อตเรื่องที่มีมากกว่ามิติเดียว และช่วงวัยของตัวละคร ที่รอบนี้ขยับออกมาเป็นวัยทำงาน ตัวละครอยู่ในวัยที่โตขึ้น มีความรับผิดชอบมากขึ้น แต่ยังคงใช้หลักการและเหตุผลในการดำเนินชีวิต
เนื้อหายังคงความรอมคอม ได้อ่านไปยิ้มไปกับตัวละครและเนื้อหาภายในเรื่อง ถึงจะคงความรอมคอมไว้เหมือนเดิม แต่ว่ารูปแบบการเขียนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดจาก นามปากกา ‘น้องลำดวน’ เป็นการอ่านที่ไม่มีส่วนใดติดขัดเลย มีแต่ติดใจ อยากอ่านงานนามปากกานี้อีกค่า วอนคุณตาลออกงานเพิ่มอีกกกกก
ไม่รู้จะพูดยังไงให้ดูไม่ให้รู้สึกอวยเกินไปกับงานเขียนเรื่องนี้อะ นามปากกาใหม่ก็จริง แต่ด้วยนักเขียนมีฐานนักอ่านจากนามปากกาเก่าอยู่แล้ว แล้วเราก็เป็นหนึ่งในแฟนคลับเขา พูดอะไรไปก็ดูจะเหมือนอวยใช่ไหมละ แต่ไม่เลย นักเขียนสร้างตัวตนของตัวเองขึ้นมาใหม่ให้กับนามปากกานี้
เคยได้ยินคำว่า ‘หน้าตาบอกยี่ห้อ’ ไหม นั่นละ คุณตาลทำได้ดีมาก เราคิดว่าคนอื่น ๆ น่าจะคิดว่านักเขียนคนเดียวกันคงเขียนออกมาเหมือนกัน ไม่รู้จะแยกนามปากกาทำไม ถ้าคิดแบบนั้นอยู่ เราจะบอกให้หยุดความคิดเดี๋ยวนี้ เพราะที่ยังคงไว้อยุ่ในนามปากกาผิวแป้งมีแค่ความรอมคอมเท่านั้น นอกนั้นคือความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างผิวแป้งกับน้องลำดวนทั้งหมด
เพราะถ้าพูดถึงความต่าง ก็เห็นชัดเจนแล้วตั้งแต่ต้นเรื่องนั้นคือช่วงวัยของตัวละคร นามปากกานี้เปิดมาก็เป็นวัยทำงานเลย ไม่รู้ว่าเรื่องอื่นจะเป็นยังไง แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก เราก็เจอความแปลกใหม่ที่คุณตาลใส่มาในผลงานของนามปากกานี้แล้วหนึ่งจุด
สองคือเรื่องของการบรรยายแบบบุรุษที่สาม ศัพท์แสงแตกต่างออกไป ใช้ภาษาเขียนกึ่งทางการมากขึ้นในส่วนของการบรรยายมากกว่านามปากกาน้องลำดวน และสามเรื่องของพล็อตที่นำเสนอมากกว่ามิติเดียว มีการเพิ่มกิมมิคเล็ก ๆ ลงไป หรือก็คือการลองเพิ่มความแปลกใหม่ให้กับเนื้อเรื่องนั่นเอง
‘คินทร์ ภคินทร์’ ต้องแต่งงานกับ ‘เหมย มานิดา’ ภายใต้เงื่อนไขที่ตนเองเป็นคนกำหนดขึ้นเพื่อเป้าหมายในการชิงตำแหน่ง CEO กับคนในตระกูล ภาษาเขียนย่อยง่าย พล็อตไม่ได้แปลกใหม่ มีให้เห็นอยู่บ้าง เรื่องการวนลูปของเวลา มีการเล่าเรื่องผ่านความฝันและความจริง การสลับช่วงเวลามีตัวแปรสำคัญเป็นวัตถุโบราณชิ้นหนึ่ง สำหรับเราแล้วพล็อตไม่หนัก แต่อาจจะไม่ค่อยได้อ่านแนวนี้มาก จำเป็นต้องระวังในเรื่องของการอ่านข้ามเนื้อหา ข้าม-ไม่-ได้-เด็ด-ขาด!
ไวบ์ของพระ-นางเรายังคงได้รับรอยยิ้มจากการอ่านงานคุณตาลเหมือนเดิมเลย ตรงนี้ดีมาก ๆ เราชอบมาก ๆ ยิ้มตามพวกเขาจนแก้มจะแตก เอ็นดูคุณคินทร์เขา อินตั้งแต่ต้นเรื่อง ใจน่ะไปตั้งแต่เห็นหน้าเหมยรอบแรกแล้วละ แหม~ เอ็นดูเขานะคะ ต้องมานั่งสะกดจิตตัวเองว่าไม่ได้คิดอะไร แค่ตามน้ำ แค่ทำเพราะข้อตกลง แค่การแสดง! อยากแนบมีม (นี่ฉันยิ้มอยู่หรือนี่) ให้คุณเขา55555555555555555
พระนางน่ารักกันมากจริง ๆ อยากให้อ่านแล้วนับจำนวนยิ้ม ว่ายกยิ้มกันไปกี่ครั้ง เรางี้ทั้งเรื่อง เหมยเองก็น่ารักมาก ภาวะผู้นำในตัวสูงมาก ๆ ในเมื่อมีน้อง ๆ อีกสามชีวิต และค่าใช้จ่ายในบ้านให้รับผิดชอบ ศักดิ์ศรีหรือจะสำคัญเท่าเงิน! ใครจะคิดว่าดาราสาวที่แทบจะเรียกได้ว่าตกอับ ซื้อหวยก็ไม่ถูก สมัครงานก็ไม่ได้ จู่ ๆ ชีวิตก็ผลิกผันตกถังข้าวสารได้มาเป็นเมียกับมหาเศรษฐี
เหมยน่ะเป็นนักแสดงเขาจะเจ้าบทบาทก็ไม่แปลกใช่ไหมละ แต่อิคนพี่เนี่ย อินอะไรเอ่ยยยย เดี๋ยวก็อยากช่วย เดี๋ยวก็จะเปย์ เดี๋ยวก็หาเรื่องไปกินข้าวรสมือเมีย เดี๋ยวก็ไม่พอใจที่เขาไม่เรียกพี่ คุณพี่อินอะไรค๊า นี่ยังไม่รวมที่แอบยิ้มคนเดียวเวลาเห็นเหมยมีความสุขนะ อินแล้ว อินอยู่ อินต่อ อินแบบไม่แผ่น อินแบบอินฟินิตี้!! แต่ไม่เป็นไรค่ะ เราชอบ เราฟินนนน
การพัฒนาความสัมพันธ์ของพวกเขาน่ารักมาก ๆ มันค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิด ๆ แล้วมันเรียลมากกกกกกก อ่านแล้วรู้สึกว่าเออ การที่เราจะรู้สึกกับใครแบบนี้มันเริ่มจากสิ่งละอันพันน้อยที่ได้รับจากเขาแบบนี้แหละ อะไรจะเรียลเท่านี้อะ
ชอบมาก ๆ เวลาที่อ่านเจออะไรที่ซึมเข้าสู่ใจเราได้แบบนี้ ทั้งอิน ทั้งฟิน แค่เขามองหน้ากันเราก็เขิน! การกระทำพี่คินทร์คือสวนทางกับปากมาก ปากบอกไม่คิดอะไรแค่เล่นตามบท แต่คุณพี่อินบทเกินมั้ยคะ เนียนมาก ดูไม่ออกเลยว่าแสดง >///<
ปมเป็นเรื่องภายในตระกูลของภคินทร์ การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันในตระกูลใหญ่ เตะตัดขาคู่แข่งได้ไม่สนวิธี ไม่สนแม้กระทั่งว่าอีกฝ่ายเป็นคนในครอบครัว ปมเราว่าโอเคเลย มันไม่ดรอป ไม่มีอะไรดรอป มีที่มาที่ไปครบถ้วน ตลบหลังและเท่าทันกันทุกฝ่าย จังหวะที่เขาแข่งกัน สู้กันมันก็นัวสมกับที่เป็นปมของครอบครัวนักธุรกิจใหญ่ สมเหตุสมผลมาก ๆ
ส่วนของพระนางก็เป็นเรื่องของลูปเวลา ไม่คิดว่าคุณตาลจะมาเวย์นี้ ถ้าเปิดมาด้วยเหตุการณ์ในลูปแรกเราน่าจะได้สาปพี่คินทร์ 300% แต่ลูปนี้ด่าไม่ลง อวยอย่างเดียว เพราะพี่เขาดีมาก ดีแบบหาจุดติไม่เจอ รักเขาเหมือนที่เขารักเหมย ฮืออออออออ
เซ็กซ์ซีนเป็นอีกหนึ่งพาร์ทที่รู้สึกว่านามปากกา 'ผิวแป้ง' คือขั้นกว่าของน้องลำดวน ไม่ได้รู้สึกว่ามันบียอนด์กว่าเพราะเป็นนามปากกาใหม่ แต่ด้วยมู้ด ด้วยไวบ์ และความรู้สึกของพวกเขามันส่งให้เซ็กซ์ซีนเป็นอีกพาร์ทนึงที่เราหาอ่านในนามปากกา 'น้องลำดวน' ไม่ได้
แน่นอนว่าทุกอย่างมัน consent และได้รับการยินยอมจากทั้งสองฝ่าย อะไรที่ไม่เคยได้เห็นในนามปากกานั้น ก็มาหาอ่านเอาในนามปากกานี้ พี่คินทร์ดีมากก เซอร์ไพรส์เหมยมาก ครั้งแรกก็เอาให้มันสุดทุกทาง ลูกสาวเราห้าวจนพี่คินทร์ต้องคอยปราม ลองครั้งเดียวไม่มีอยู่จริง
สนุกมาก ๆ เราชอบมาก ๆ โมเมนต์พระ-นางเยอะมาก เรารู้สึกว่าไวบ์มันดี มันเรียล พระ-นาง ไม่ประดิดประดอย ไม่นั่งป้อนคำพูดหวานเอาใจกัน แต่การกระทำคือพูดแทนคำเหล่านั้นทั้งหมด พวกเขารักกันค่ะ ไม่รับฟามเห็นต่าง//อุดหู
คุณตาลเกลี่ยทุกพาร์ทได้ลงตัวสุด ๆ ไม่มีจุดไหนที่มากไป หรือน้อยไป เรื่องแรกของการประเดิมนามปากกาใหม่แต่ยังคงรักษาคุณภาพของงานไว้อย่างดีเลย ไม่เจอคำผิดเลย ไม่มีจุดไหนให้ติเลยจริง ๆ ชอบมาก ๆ เลยค่ะ อย่าลืมหาเวลามาเขียนนามปากกานี้อีกนะคะ จะตั้งตารอเรื่องต่อไปค่ะ