"พี่จะอยู่กับหนูจนกว่าหนูจะรู้ จะอยู่กับหนูจนกว่าหนูจะเข้าใจ ต่อให้สุดท้ายมันไม่ใช่ พี่ก็ไม่เคยเสียใจเลยที่รักหนู"
✦ จูล่ง ✦
อ่านไปขำไปกับภัยความมั่นของพระเอก ภาษาอ่านง่าย ย่อยง่ายกว่าเซ็ตความฝัน-ความจริง พล็อตสบายสมอง ปมไม่หนัก แต่หนักใจกับพระเอก คุณพี่เขาพกความมั่นมาสูงเสียงฟ้าจริง ๆ ตาคนนี้มันยิ่งกว่าพี่คีนอีกค่ะ พี่เขาทำให้พี่คีนดูเบาไปเลย ฉันเหนื่อยมากนะ ไม่ต้องกลัวนางเอกจะรับมือไม่ไหว เป็นกำลังใจให้ตัวเองก่อนค่ะ พี่เขาเกินเยียวยามาก ขี้นอย่างเสือ ลงอย่างหมา
เปิดมานี่ร้องโฮกกกกกกก หลัง ๆ ไม่เห่าก็หอน เวทมาก อ่านตอนแรกแอบหมั่นไส้ แต่ไงอ่านไปอ่านมาเอ็ดดูพี่มันเฉยเลย ต้องเป็นเพราะขนมที่ทำมาให้ลูกสาวเรากินแน่ ๆ เลยค่ะ เราเลยได้เห็นพี่เขาเข้าครัวบ่อย ๆ แล้วก็เลยเปลี่ยนเป็นเอ็นดูแทน และเรื่องนี้นอกจากจะได้เอ็นดูพระเอกแล้ว ยังได้ดูเอ็นพี่เขาแบบฉ่ำ ๆ ด้วยค่ะ ขยันอย่างกะม้าศึก คึก ฮรี่ ๆ
เรื่องนี้น่ารักมาก เราไบแอสนางเอกสุด ๆ น้องเป็นผู้หญิงอีกไทป์ที่เราชอบเลย ‘เจ้าขา’ นางฟ้าประจำคณะบริหารอินเตอร์ ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยเป็นจุดสนใจ ไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา เลิกเรียนเสร็จก็จะรีบกลับหอ ไม่ออกไปเที่ยวที่ไหน พอเพื่อนสนิทร้องขอมาก ๆ เข้า เจ้าขาเลยใจอ่อน เพราะตัวเองไม่เคยออกไปเที่ยวที่ไหนกับเพื่อนเลย ด้วยนิสัยส่วนตัวเจ้าขาที่ไม่ค่อยอยากมีบทบาทที่เด่นชัดเลยทำให้ ‘จูล่ง’ ไม่เคยเห็นเจ้าขามาก่อน เพิ่งมารู้หลังจากนั้นก็ตอนที่ทั้งคู่มีอะไรกันไปแล้ว แถมยังโดนเจ้าขายัดเยียดสถานะแฟนให้อีก
กลับตัวก็ไม่ได้จะเดินต่อไปก็ไปไม่ได้อีก พี่มันเสือผู้หญิงอะครับ จะมาผูกมัดพี่ได้ไง อิพี่จูมันกะจะชิ่งลูกสาวเราค่ะ ทำมาเปงไม่สนใจ แต่พอรู้ข่าวว่าพ่อน้องเป็นมาเฟียแค่นั้นแหละ ดีดตัวขึ้นมารับบทแฟนแทบไม่ทัน ข้อความเด้งมาก็ต้องตอบ สายเข้าก็ต้องรับ อยากไปกินข้าวก็พาไป ที่พี่จูทำไปทั้งหมดนั่นก็เพราะว่าเจ้าขาร้องขอก่อนหรอกนะ คนอย่างพี่น่ะเหรอจะตามใจใคร ยิ่งต้องมาเป็นแฟนแบบนี้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่ คนหวงความโสดแบบพี่ ถ้ามีแฟนละก็สาว ๆ ทั้งโลกต้องผิดหวังชัวร์!
คือเจ้าขาอะ เป็นคนที่ทำอะไรเหนือความคาดหมายของเราหลายต่อหลายครั้งมาก อย่างตอนที่ยอมมีเซ็กซ์กับพี่จูครั้งแรกก็อึ้ง เลยเล๋อ น้องจะเอาจริงเหรอ สรุปน้องยอมไปกับอิพี่จูจริง แต่หลังจากนั้นเจ้าขาก็คือเจ้าขา น้องเป็นคนซื่อจริง ๆ ด้วยความที่เรียนโฮมสกูลมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยได้ใช้ชีวิตเหมือนเด็กรุ่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าน้องโง่จนตามอะไรไม่ทัน เพียงแต่เจ้าขาเป็นคนที่ซื่อมาก น้องพูดสุภาพทุกคำนะ แต่พอแปลความหมายเป็นภาษาชาวบ้านเราก็อึ้งกับความพูด ความสบถ หรือด่าแบบสุภาพชนของน้อง555555555555555
ถ้าจะบอกว่าเจ้าขาเป็นหนึ่งในสมบัติของคณะฝั่งผู้หญิง อิพี่หมาจูของเราก็คือสมบัติคณะฝั่งผู้ชาย ตลกพี่จูมาก พกความมั่นมาถมมอ ไม่อยากให้เสียชื่อดอลอย่างพี่ ‘คีย์’ แต่อิพี่จูมันหนักกว่ามาก ปวดหัวกับความหลงตัวเองของมันยิ่งกว่าตอนอ่านพี่คีน พี่จูคือจูล่งที่กินพี่คีนเข้าไป ความมั่นมันเลยท่วมหัวท่วมตัว ไม่เคยประเมินตัวเองต่ำ เพราะเบ้าหน้าตัวเองประเสิรฐกว่านั้นมาก รูปหล่อ บ้านรวย แต่ไปเรียนรู้จากพี่คีย์มาอิท่าไหนไม่รู้ถึงได้ตรงกันข้ามกับพี่คีย์ในเรื่องผู้หญิงแบบหน้ามือเป็นหลังเท้า แต่ก็ขอบคุณพี่จูค่ะ ที่ทำให้รู้ว่าพี่คีนของเราประเสิรฐที่สุด55555555555555555
เรื่องนี้อ่านง่าย ย่อยง่าย ความสัมพันธ์พระนางไม่ toxic ดราม่าพระนางไม่มี หรืออาจจะคนดราม่าแต่น้องเจ้าขาไม่รู้5555555555 พี่จูคือตัวตลกที่มารับบทพระเอกที่แท้จริง แฮปปี้มาก ๆ เวลาได้อ่านพาร์ทพี่จู คนอะไรมันจะขยันอวยตัวเองขนาดนั้น แล้วก็นะ ไอ้ความมั่นอันนี้อะ พกมาเท่าไหร่สุดท้ายก็แพ้ภัยตัวเอง ปากบอกไม่ได้จริงจังกับน้องขนาดนั้น ไม่ได้มีน้องคนเดียว แล้วคือที่บียอนด์กว่าพี่คีนคือเจ้าขา น้องก็รับทราบอะ ก็ตามนั่นค่ะ เราก็คือออออออออ หนูลูกกกกก ดึงหูมันเลย แต่เจ้าขาปล่อยเลยตามเลย
ด้วยความที่ไม่เคยมีแฟน ไม่ได้รับความรักจากใครมานานแล้ว เจ้าขาเลยไม่รู้ว่าสิ่งที่ต้องแสดงออกระหว่างคนเป็นแฟนต้องปฏิบัติตัวยังไง เจ้าขาไม่โทร ไม่ส่งข้อความ ใช้ชีวิตเหมือนเดิม จน ‘เมย’ กับ ‘แบม’ ต้องคอยเป็นหูเป็นตาให้ เพราะว่าชื่อเสียงอิหมาพี่จูมันกระฉ่อนไปทั่งมอ ฉายานักเย็ดเจ็ดสิบเจ็ดคณะ ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย คนอะไรไม่เคยจำชื่อสาวที่นอนด้วย จำแต่คณะกับชั้นปี ยอมมันเลย5555555555 ละชอบความที่เพื่อนคอยไซโคให้เลิก เพราะพี่จูมันเลี่ยหู้อย่างโน้น อย่างนี้ แต่เจ้าขาคือปล่อยจอยมาก ในขณะที่เพื่อนเดือดปุด ๆ เวลาเห็นพี่จูไปส่งสาวที่คณะ
น้องไม่อะไรที่แปลว่าไม่อะไรเลยจริง ๆ ไม่อะไรจนพี่จูมันอยู่ไม่ได้ แฟนแบบใด ไม่โทรตาม ไม่ส่งข้อความหา เพราะแกมันไม่สำคัญเท่าศิลปินยังไงละ55555555555555 เอาจริง ๆ มีคนแบบเจ้าขาอยู่จริง ๆ นะ ซื่อแบบนี้เลย เราชอบมาก ความซื่อที่มีความกวนอยู่ในนั้น ไม่ได้ซื่อเหมือนคนโง่ แต่ซื่อเพราะเป็นคนซื่อตรงอะ เวลาน้องปั่นยอดวิวยูทูป วาดรูป หรือเอ้บก้าดพี่จูอย่าหากวน ถ้าน้องจะหายจากการติดต่อไป โปรดรู้ไว้ว่าฉันปั่นวิว555555555555555555
สนุกมาก ม่วนสุด ๆ ตอนอ่าน ชอบแก๊งเพื่อนมาก ทั้งเพื่อนพี่จู ทั้งเพื่อนเจ้าขา หรือแม้แต่ครอบครัวพี่จู ดูเหมือนไม่มีใครรักพี่จูสักคน ทำดีก็สาป ไม่ดีก็สาป แต่ก็สงสารไม่ลง พี่จูมันชอบช็อตฟีลด้วยการหยิบความมั่นมาเติม คนปวดหัวคือนักอ่านค่ะ รับมือพี่จูไม่ไหว พี่จูมันหมาทั้งเรื่อง เสือสิ้นลายอะไร ไม่เห็นเสือสักตัว เห็นแต่หมา มันเป็นว้าวุ่น มันเป็นอยู่ไม่สุข อาการชัดจนเพื่อนดูออก หม่าม้าดูออก พี่ชายดูออก ต้องให้ทุกคนช่วยย้ำ ถึงจะรู้ว่าความรู้สึกของตัวเองคืออะไร แถมยังได้ฟังเรื่องจริง ๆ ของพี่คีนอีก ขอบคุณพี่ ‘ฮัวโต๋’ ที่ทำให้พี่คีนกลายเป็นผู้มิมีมลธินมัวหมองนะคะ พี่คีนเขารักเดียวใจเดียวมาตั้งแต่เด็ก มีแต่พี่จูที่ฟังไม่ได้ศัพท์ จับไปกระเดียดเอง เป็นไงละไอ้เสืออออ5555555555555555555555
ตลกตอนที่เลิกกันเพราะพี่จูนั่งทับการ์ด ‘น้องเพียซ’ เวทสุด ๆ 55555555555555555 ไม่ดราม่านะทุกคน นิยายคอมเมดี้ค่ะ เลิกแป๊บเดียว พี่จูก็กลับมาตามแม่ยอดดวงใจของตัวเองคืนสู่อ้อมอก ก่อนหน้านี้เห็นแววความหมาของพี่จูมามากแล้ว พอเป็นแฟนกันแล้วพี่จูเริ่มจีบใหม่แบบถูกต้องเห็นเจ้าขาที่ไหน เห็นพี่จูที่นั่น มีคนติดแฟน ลืมสิ้นเพื่อนฝูง เวลากินเหล้าไม่มีแล้ว มีแต่เวลาเลือกถุงเท้าให้เมีย ละสกินชิพดีคู่นี้มาก เลิฟซีนดีมาก จูบดีมาก ทุกอย่างมันดี มันธรรมชาติไปหมด เวลาที่ทั้งคู่รู้สึกเหมือนกัน แล้วปล่อยให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามครรลอง
ตั้งแต่อ่านมายังคิดภาพไม่ออกเลยว่าดราม่าหรือปมจะมาในรูปแบบไหน แต่ลองเดาเอาไว้ว่ามาจากฝั่งเจ้าขาแน่ ๆ แล้วมันก็ใช่จริง ๆ ด้วย เรื่องนี้มีการพูดถึงเรื่อง beauty standard เรื่องการใช้ privilege ความอคติที่มีต่อบุคคลอื่น sexual harassment และ hate speech เป็นปัญหาที่เราเจอได้บ่อย ๆ ในสังคมและสื่อโชเชียล เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเจ้าขาเองโดยตรง และได้รับผลกระทบทั้งทางร่างกายและจิตใจ เราอ่านแล้วแบบเจ้าขาเนี่ยนะ น้องเก่งมากอะ ภายใต้ความสดใสที่น้องแสดงออก มองไม่ออกเลยว่าน้องได้รับบาดแผลพวกและสะสมอยู่ในใจมาโดยตลอด ตั้งแต่คำพูดเล็ก ๆ ไปจนถึงการกระทำอุกอาจที่น้องต้องเจอ สงสารน้องงงงงง
ด้วยสิ่งที่น้องต้องเจอมาตั้งแต่เด็ก มันเลยทำให้เจ้าขาไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา ไม่อยากตกเป็นหัวข้อสนทนาจนกลายเป็นคนที่หมดความมั่นใจ ไม่ยอมรับคำชมเวลามีคนมาชื่นชมตนเอง หรือผลงาน แต่พอได้มาคบกับพี่จู ก็ได้พี่จูคอยซัปพอร์ตทุกทาง จนเจ้าขาเริ่มที่จะเปิดรับ และมองมุมที่แตกต่างจากที่ตัวเองมองอยู่แค่มุมเดียว การเปลี่ยนแปลงที่ละนิดของเจ้าขาทำให้เจ้าเริ่มกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติเหมือนเดิม มันไม่ได้เร่งด่วนซะทีเดียว แต่ทุกการเปลี่ยนแปลงนั้นเราจะได้เห็นทุกสเตปอย่างที่พี่จูได้เห็นเหมือนกัน พี่จูมันก็เก่งเหมือนกันนะเนี่ย นึกว่าจะบ้าอย่างเดียว
ปมของเรื่องไม่คิดไม่ฝันว่าจะหนักมาทางเจ้าขาอะ คือมันไม่หนักมาก แต่ว่าถ้าเทียบกับปมพี่จูแล้วของน้องเจ้ามีหลายสิ่งเกิดขึ้นหลายเรื่องกับน้องในแต่ละช่วงชีวิตมาก ๆ สวยเป็นภัยของแทร่ น้องเป็นคนที่ไม่มีพิษมีภัยอะไรเลยถ้าได้รู้จักน้องจริง ๆ จะมีก็แต่พวกขี้อิจฉา ที่เห็นว่าน้องสวยก็เลยพาลไม่ชอบ เพราะมีแต่คนสนใจน้อง พอโดนคนว่ามาก ๆ ก็ทำให้น้องหมดความมั่นใจตรงนี้ไป เดินไม่มองคน เวลาไม่มีเพื่อนอยู่ด้วยก็นั่งก้มหน้าก้มตา น้องอาจจะคิดไปเองว่าถ้าไม่เห็นใครมอง ก็จะไม่รู้สึกว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตา แต่เจ้าขาลูก แค่เป็นหนู ไม่ว่าจะนั่งวิน นั่งท้ายกระบะคนก็ยังเหลียวมองคอแทบเคล็ดอยู่ดี
และด้วยความที่น้องเจอเรื่องแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก น้องก็เลยไม่มีความมั่นใจ ไม่กล้าสบตา ไม่กล้ายิ้มให้ใคร น้องใช้ชีวิตอยู่ในกรอบที่ตัวเองวางไว้ ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม เลิกเรียนกลับหอ นอนฟังเพลง นั่งปั่นยอดวิว หรือวาดรูปแฟนอาร์ตอย่างที่ตัวเองถนัด จนกระทั่งเริ่มมีพี่จูเข้ามาป้วนเปี้ยน น้องเลยได้สำรวจตัวเอง และค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงตัวทางทางกายภาพ กลายเป็นคนที่มั่นใจขึ้นมาได้อีกครั้ง ไม่ได้ปุบปับเปลี่ยน แต่มีสถานการณ์ให้น้องได้เรียนรู้และปรับตัวไปในแต่ละเสต็ปให้เราได้เห็นว่าน้องได้รับการเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วจริง ๆ
เซ็กซ์ซีนเรื่องนี้มันจะออกถี่เกินหน้าเกินตาพี่คีนไปมากนะคะพี่จู! ไหนบอกว่าพี่คีนไปไอดอล เป็นต้นแบบการใช้ชีวิต แล้วทำไมพี่จูถึงได้ล้างตาเราจนเกือบจะลิ้มสิ้นพี่คีรินทร์ได้ขนาดนี้ แล้วน้องเจ้าขาอะ ชีจะทำเราเซอร์ไพร์สไปถึงไหน น้องดีมาก สู้มือ สู้พี่จูสุด ๆ น้องเจ้าขาคือปล่อยจอยมาก น้องจอยและพร้อมเรียนรู้มาตั้งแต่ต้น เซ็กซ์ซีนเรื่องนี้ดีมากกกกกกกก พี่คีนมันสมยานามนักเย้ดจริง ๆ น้องเจ้าขาใน dirty talk ยังดูไม่ทะลึ่งเลยอะ น้องต้องน่ารักขนาดไหนคิดดู๊ววว
ชอบความสกินชิพสกินใจ ตอนแรกก็ไม่อะไรกับคนใส่ถุงเท้าเวลานอนนะ เพราะเราก็ใส่ตอนหน้าหนาว มันก็ปกติมั้ย! แต่พอพี่จูบรรยายถึงรูปลักษณ์และบรรยากาศโดยรอบตอนที่เห็นน้องใส่ถุงเท้าแล้วเสวเฉย คนเรามันต้องขนาดนี้เลยเล๋อ ละเวลาที่พี่จูเริ่มจูบตั้งแต่เท้าน้องขึ้นไปนะ โอ้โหววววววว แรงกับใจคนอ่านเกินไปมุ้ยยย (ผมนี่ลืมพี่คีนไปชั่วครู่เลยฮะ) ไม่เหลือแล้วจูจำใจ เหลือแต่ไอ้หมาจูเต็มใจ เลียตั้งแต่ตีนสุดหัว หัวสุดตีน เขินนนนนน
ชอบความตรงไปตรงมาของน้อง น้องเป็นพวกเรียนรู้ไวค่ะ ชอบอะไร อยากได้แบบไหน จะต่ออีกรอบน้องไม่กั๊กเลย แล้วพอน้องไม่กั๊กพี่จูมันก็ไปสุดเลย แล้วความที่พี่จูเป็นคนชอบมีเซ็กซ์กับเจ้าขาอยู่แล้วอะ ยิ่งเจอน้องอ้อนพี่จู๋ เอ้ย! พี่จูก็มีแต่จะถวายหัว!! มีกี่หัวพี่จูให้เจ้าขาหมดเลย หัวบนก็คอยหาทางคิดซัปพอร์ตน้อง หัวไหน่ก็มีไว้ให้น้องซบ หัวใจก็ยกให้น้อง ส่วนหัวล่างก็คิดแต่เรื่องอย่างว่ากับน้อง เห็นมั้ยว่าพี่จูมันใช้งานครบทุกหัว หัวพี่ไม่ว่าง เจ้าขาจองหมดแล้ว!
เรายังคงหลงรักงานคุณเฌอตรงที่คอยสอดแทรก soft power เข้ามาในนิยายของตัวเองเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องก่อน ๆ ที่เคยเล่ามาในรูปแบบของพ่อแม่รังแกฉันของ #หลงพี่หมิง ความเหลื่อมล้ำทางสังคมของ #วอนน้องวา จนมาถึงเรื่องนี้ที่เราแอบสังเกตเห็นหลาย ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง beauty standard เรื่องความ privilege การตัดสินคนอื่นจากภาพลักษณ์ภายนอก ว่าร้ายคนอื่นจากอคติของตัวเอง การคุกคามทางเพศ หรือแม้แต่เรื่อง hate speech ก็ตาม ซึ่งตัวเราเองจะค่อนข้างอินประเด็นทางสังคมอยู่แล้ว พอไรต์ใส่เข้ามามันทำให้รู้สึกว่าเขาทำให้เราเข้าถึงนิยายและโลกแห่งความเป็นจริงที่ควรตระหนักรู้ได้ด้วยในเวลาเดียวกัน
ส่วนตัวเราชอบน้องเจ้าขามาก ด้วยความที่เปิดมาตอนแรก เรามองน้องเป็นเด็กเล็กเหมือนที่เพื่อน ๆ น้องมองจริง ๆ น้องออกจะซื่อ ๆ ไม่ทันคนเลยด้วยซ้ำ มันมีหลายครั้งที่เรารู้สึกว่าน้องจะทำมันเหรอ น้องเอางี้จริงดิ แต่พอยิ่งได้อ่านเรายิ่งรู้สึกว่าตัวน้องเจ้าขามีอะไรให้น่าค้นหาเยอะมาก ๆ จนเริ่มเดาผิดเดาถูก อย่างเรื่องปมของน้องเราก็เดาแล้วเดาอีกว่ามันใช่สิ่งที่เราคิดมั้ย สรุปว่าพอเปิดออกมามันมากกว่าที่เราคิดไว้มาก ด้วยการแสดงออกของน้องกับสิ่งที่น้องเจอค่อนข้างจะ contrast กันพอสมควร
จนมาได้ฟังน้องเล่าเรื่องราวฝั่งตัวเองว่าเจออะไรมาเราก็แบบ เออวะ จริงวะ ตามน้องได้เลย สิ่งที่น้องเจอมันเป็นสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ไม่ว่าจะกับใครก็ตาม แต่เมื่อได้รับการรักษาเยียวยาจนดีขึ้นทางกายภาพ น้องก็เลยสามารถแสดงออกโดยการปกปิดความกลัวของตัวเองไว้ภายใต้ใบหน้าที่สดใส อย่างที่น้องบอกว่าแผลทางกายมันสามารถมองเห็นได้ แต่แผลทางใจไม่มีใครรู้เลยว่ามันเหวอะหวะแค่ไหน น้องเจ้าขาเก่งมาก ๆ ที่ผ่านจุดนั้นมาได้ และน้องจะกลับมาเป็นเจ้าขาที่สดใสแบบนี้ไม่ได้เลย ถ้าไม่ได้พี่จูคอยเติมเต็มให้ในส่วนที่น้องขาด
ตอนที่น้องบอกว่าตัวเองเป็นติ่ง เราก็คิดละว่าพี่จูจะรับมือน้องยังไง จะโอเคกับน้องมั้ย เพราะชายแทร่ไม่ค่อยชอบติ่ง แต่พี่จูมันคือสายซัปฯ ตามพี่คีนมาติด ๆ จะเรียกว่าถอดแบบกันมาเลยก็ได้ ก็นั่นมันไอดอลขานี่เนอะ ไม่ว่าน้องจะอยากได้อะไร พี่จูก็พร้อมจะช่วย ปั่นวิวเอย เอ้บก้าดเอย หรือแม้แต่เรียกเพื่อนมาช่วยกดบัตรคอนฯ ไปจอยคอนฯ กับน้อง พี่จูเป็นหนึ่งในแฟนหนุ่มวัสดุไม่กี่คนที่เข้าใจแฟนสาวที่เป็นติ่งอย่างน้องเจ้าขาเลย มันแปก แต่มันน่ารักมาก ว่าไม่ได้
สุดท้ายแล้วอยากบอกกับคุณเฌอว่าดีใจด้วยนะคะ ที่ค้นพบแนวทางการเขียนของตัวเอง (สารภาพว่าเรายังไม่ได้อ่านสองเรื่องแรก เพราะเรามันดองเก่งยังไงละ!) แต่แอบเห็นคุณเฌอขายบ่อย ๆ ว่าเป็นนิยายที่ค่อนข้างเบาสมอง มีเซ็กซ์ซีนเยอะหน่อย ตอนอ่านเรายังรู้สึกเลยว่าเรื่องพี่จูมันเบากว่าสองเรื่องที่ผ่านมา แถมยังมีเซ็กซ์ซีนมาให้ได้เห็นกันบ่อย ๆ เราอ่านไปแล้วรู้สึกเหมือนกับคุณเฌอ adapt การเขียนของตัวเองด้วยการเอาเซ็ตแรกกับเซ็ตที่สองมาปรับเข้าด้วยกันแน่นอน จนกระทั่งเปิดไปถึงหน้าทอล์กท้ายเล่ม แล้วก็เป็นแบบที่เราคิดไว้เลย
ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี้นะคะ ไม่รู้ว่ามันมากพอมั้ยที่จะพูดให้คุณเฌอยอมรับว่านิยายของคุณเฌอมันดีมากค่ะ และนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรอม-คอม ที่เราชอบมากที่สุดอีกเรื่องนึงเลย อ่านแล้วย่อยง่ายกว่าเล่มน้องเพียซเล่มพี่คีน เราอ่านแบบปล่อยจอยมาก ครึ่งวันแรกอ่านไปสิบห้าบท ครึ่งวันต่อมาอ่านจบเล่มละ เราแฮปปี้มากที่จะบอกต่อนิยายคุณเฌอให้คนอื่นได้ตามต่อ เพราะความสัมพันธ์พระนางมันไม่ toxic แถมยังสอดแทรกประเด็นสังคมให้เราได้คิดตามอีก มันมีอะไรมากกว่าความเป็นนิยายรักวัยรุ่นแทรกอยู่ด้านใน
อย่างตอนเล่มพี่คีนเราไลฟ์ขายจนคอแห้ง ตอนแรกกลัวไม่มีคนซื้อ กลัวคนไม่เชื่อว่าสนุก แต่เราก็ย้ำว่ามันสนุก วันนั้นขายวน ๆ อยู่ไม่กี่เล่ม นึกอะไรไม่ออกก็หยิบเล่มพี่คีนมาขาย แถมยังบอกด้วยว่าไม่ดีให้เอาหนังสือมาปาเราได้เลย จนคุณเฌอบอกว่าเล่มสต็อกหมด เราดีใจมากกกกกก แล้วคนที่ไปซื้อกันก็ไม่มีใครเอาเล่มมาปาหัวเราสักคน (เพราะหาเราไม่เจอค่ะ5555555555555) หยอกกกก เพราะพี่คีนดีจริงต่างหาก!