ถ้าเป็นนามปากกานี้สำหรับเราคือมีแค่ชอบ ชอบมากกับโคตรชอบบบบบบบบ ส่วนเล่มนี้คืออย่างหลังสุด Silice of life ที่อ่านแล้วไม่เคยอยากให้ถึงตอนจบ อยากอ่านเรื่องราวของครอบครัวนี้ไปเรื่อยๆ นิยายที่เหมือนจะเรียบๆ เรื่อยๆ แต่เดาใจนักเขียนไม่ได้เลยว่าเขาจะตัดสินใจพาตัวละครของเขาเดินไปทางไหน
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีครอบครัว ความซื่อตรงจริงใจนำให้มาเจอกับผู้หญิงอีกคนที่เอ็นดูและคอยสนับสนุน ชีวิตมีจุดพลิกผันครั้งใหญ่เพราะการตัดสินใจเพราะความเหงาแค่คืนเดียวทำให้มีอีกหนึ่งชีวิตเกิดขึ้นมา ไม่พร้อมและไม่ใช่ความรัก
พีช พิลนา นางเอกวฬาที่การันตีว่าอาภัพไม้แพ้ใคร ส่วนตัวมีความรู้สึกว่าคาแรกเตอร์ใกล้เคียงกับ บัว ในเรื่อง ในกลรัก ชีวิตอาภัพแต่การตัดสินใจว่าจะเก็บเด็กคนหนึ่งไว้เพราะเด็กคงนั้นคงจะเป็นครอบครัวจริงๆ เพียงคนเดียวในโลกใบนี้ จากคนที่ไม่ค่อยยิ้ม ก็ยิ้มเก่งขึ้น สันชาติยานความเป็นแม่เหมือนเริ่มต้นตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้ว่าเธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว
พระเอก ไม่บอกหรอกว่าชื่ออะไร บางคนอาจจะเดาถูกตั้งแต่เขาปรากฏตัวเลยก็ได้ แต่เราแอบลังเลเพราะยอมรับว่ากลัวใจนักเขียนบวกกับที่เราเองก็ยังไม่รู้จักนิสัยนางเอกดีพอ เราไม่รู้เลยว่าใครกันแน่คือพระเอก กว่าจะเฉลยก็ปาไปบทที่สี่นู่น บทพระเอกความจริงต้องปยกเป็นสองช่วง ช่วงแรกอาจจะเป็นพระเอกที่หน้าหมั่นไส้ มีหลุดด่าแน่นอน เข้าใจเลยว่าทำไมนางเอกถึงไม่มีความรู้สึกในแง่บวกเลยสักนิด พ่อคุณเขามั่นหน้า ความมีเส้นแบ่งชัดเจน แต่ชีวิตคนเรามันจะมีช่วงการตัดสินใจที่ผิดพลาดเป็นตัวกระชากคุณเขาให้ตกลงมาจากอีโก้ของตัวเอง เป็นพระเอกที่ชีวิตสุดแสนจะเพอร์เฟคอยู่ดีๆ แต่เพราะความผิดพลาดทำให้ได้ตกตะกอนและเลือกเริ่มต้นใหม่โดยมีเด็กคนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าลูก เป็นคนพาเขากลับมาในเส้นที่ถูกต้อง
ปมและปัญหาของตัวละครหนักหนาสาหัสมากๆ แต่นักเขียนดำเนินเรื่องแบบไม่ได้ให้เราดราม่าน้ำตานอง เขาค่อยๆ ทำให้เราเห็นพัฒนาการของตัวละคร การรับมือกับปัญหาที่ทยอยเข้ามาเรื่อยๆ ช่วงที่ไม่มีเลิฟไลน์หรือความสัมพันธ์ของพระนางก็ไม่ได้รู้สึกอยากเร่งเร้าให้เขารักกันเลย แต่พอถึงจุดที่เขาเตรียมพร้อมให้ตัวละครสองตัวที่ไลฟ์สไตล์การดำเนินชีวิต พื้นฐานครอบครัวหรือปัญหาที่ได้ไปเจอมาจนถึงจุดที่เหมาะสมแล้ว ความรักมันไม่ได้ยากเลย เราสามารถเชื่อว่าความรักมันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
พาร์ทความรักของเรื่องนี้มันเรียบง่ายมากๆ แต่เราสัมผัสได้เลยว่ามันดูมั่นคง เป็นความรักที่เริ่มจากการรักคนคนเดียวกัน พอได้ใช้เวลาได้เห็นมุมที่เคยมองข้าม หรือได้ทำความรู้จักกับคนเดิมแต่ความคิดที่เปลี่ยนไปจากเดิมเพราะความผิดพลาดในอดีตที่ทำให้ชีวิตเกือบพัง คนนึงไม่เคยมีคนรัก ส่วนอีกคนก็ผิดหวังจากคนรัก นักเขียนนำเสนอออกมาในแบบที่มันพอดีอะ ชวนเขินมากๆ คนนึงก็ตามไม่ค่อยจะทัน อีกคนก็อ่อยจนไม่รู้จะอ่อยยังไง สร้างเงื่อนไขเองแล้วก็เออช่างมัน ช่างเงื่อนไขช่างขั้นตอนไปเถอะ แต่มันเห็นความตั้งใจรักแบบค่อยๆ รัก
เลิฟซีนดีมากอะ มันมี 2 รูปแบบที่ต่างกันชัดแล้วนักเขียนเองก็บรรยายให้เห็นภาพเลยว่ามันต่างกัน พี่พระเอกฉันหิวเก่งมาก นัวเนียเมียเก่ง นักเขียนบรรยายดีฉิบหายเลยยอม มวลท้องจัด
จุดที่ชอบที่สุดคือ ชอบที่นักเขียนนำเสนอให้ตัวละครไม่ได้ดึงดันจะเก็บเด็กคนนึงไว้ ถ้าข้อตกลงของคนสองคนที่มีส่วนร่วมรับผิดชอบมันไม่ไปในทางเดียวกัน เพราะตัวนางเอกนี่แหละที่รู้ดีที่สุดว่าความไม่พร้อมและการไม่เป็นที่ยอมรับมันเป็นยังไง
เราเคยบอกแทบทุกครั้งที่เขียนความรู้สึกหลังอ่านงานของวฬา ว่าเขาเป็นนักเขียนที่เหมือนมองทุกอย่างรอบด้าน ทุกดีเทลที่ใส่ลงไปถูกคิดมาดีแล้ว ในเรื่องเราว่าอ่านได้สบายๆ ไม่ดราม่า เราเองก็รู้สึกแบบนั้นมาตลอดจนถึงซีนที่นางเอกไปสวนสนุกกับลูกครั้งแรก คนที่ผ่านจุดนั้นมาคือเข้าใจทุกอย่าง คนที่ไม่ได้มีวัยเด็กตามแบบที่ควรจะเป็น การไปสวนสนุกเหมือนไปเรียกพลังชีวิต ไปเติมเต็มความฝันในวัยเด็ก ทุกครั้งที่ได้มองพลุในสวนสนุกมันจะรู้สึกว่ามันสวยกว่าที่อื่น ไม่อยากกลับเลย อ่านถึงซีนนี้น้ำตามันมาเอง แบบเข้าใจทุกอย่าง
ปีนี้ได้อ่านงานของวฬาติดๆ กันสองเรื่องแล้ว แต่รู้สึกเลยว่าไม่พอ เป็นนักเขียนที่เป็นเซฟโซนสร้างผลงานมาเพื่อฮีลใจเราจริงๆ ทุกเรื่องที่เขาเขียนมันมีความหมายกับเรามาก พล็อตเรื่องนี้คือเอสขึ้นหิ้งเลย เรื่องนี้เราให้ทั้งพล็อตทั้งคาร์ทั้งการดำเนินเรื่อง ดีทุกอย่างไม่รู้สึกว่ามีจุดไหนติดขัด ตัวละครมีมิติมากๆ ให้เลย No.1 ของ Silice of life ใครสายนี้เรื่องนี้ห้ามพลาดเลยนะ โคตรดีทำถึงโคตรๆ