Slow Burn: ค่อยๆ รัก
อ่านจบด้วยความชื่นมื่น...ไรท์เขียนเรียบๆ ไม่หวือหวา ไม่ซับซ้อน ไม่เกรี้ยวกราด ไม่ตบจูบ แต่อ่านแล้วมันติดพันจนวางไม่ลง..ให้อารมณ์แบบว่าคนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้..มารไม่มีบารมีไม่เกิด..คนกตัญญูกตเวทีทำอะไรก็เจริญ...~เรื่องเลยสนุกและชวนให้อยากรู้อยากเห็นบทสรุปของตัวร้ายที่ต้องแพ้ภัยตัวเอง เกิดความผูกพันกับดาว-ดาหลา-นางเอกของเรื่อง-เพราะเราได้ไปรู้ไปเห็นชีวิตดาวมาตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เดบิวด์..ก็เลยต้องคอยเอาใจช่วยให้ดาวไปได้ดีตลอดรอดฝั่ง..เอาใจช่วยดาวแบบยาวๆ กันไป...ยาวไปจนกระทั่งดาวมีสามีสุดที่รัก..หัวอกคนเป็นแม่คงคล้ายๆ แบบนี้สินะ..ได้ส่งลูกสาวจนเป็นฝั่งเป็นฝาไปกับผู้ชายดีๆ ปกป้องดูแลลูกเราได้..แล้วเราก็จะนอนตาหลับ...เฮ้อ...ปาดน้ำตาด้วยความอิจฉาเอ้ย! ด้วยความยินดีปรีดา!!#ดาวววลูกกก🥹