"สันดานผมไม่หงี่เหมือนคุณหรือเชิดวุธหรอก”
#เพชรพระอุมา เล่ม34 ตอน จิตรางคนางค์
#พนมเทียน
(เป็นเล่มที่ทำให้รู้ว่า…คำว่า”หงี่”เค้าใช้กันปกติมานานแล้ว555)
.
.
.
.
บันทึกการอ่าน:ไฮไลต์เล่ม34 คร่าวๆตามความเข้าใจ
1.สนุกกับการตามรอยรพินทร์ของทีมดารินมากกก ตามแกะทั้งศพ ทั้งรอยเลือด ร่องรอยทุกอย่างไม่คลาดสายตา และวิเคราะห์เหตุการณ์เป็นฉากๆได้แม่นยำ ขนาดหลอดยาที่ใช้แล้วพวกดารินยังเก็บมาวิเคราะห์ได้เลยว่าใครเป็นอะไรยังไง บันเทิงดี555
2.ดารินตามมาถึงจุดที่ฮอส่งพิซซ่ากับไรเฟิลแล้ว
และพี่พรานชดก็พบซากบราเซีย...ดารินวิเคราะห์ว่าของใคร เกิดอะไรขึ้น และก็เก็บไปด้วย จิตใจไม่สู้ดีดารินเป็นลมแล้วฟื้น ส่วนไชยยันต์ก็ปากดีตลอดเห็นเพื่อนเครียดก็ช่วยพูดให้เครียดมากขึ้น555
3.ไชยยันต์แอบเม้าพี่กลางว่าอยากเปลี่ยนชื่อให้เป็น "รพัลย์ ไพรวินทร์" เพราะทำท่าเดินนำแบบรพินทร์5555555
4.คะหยิ่นเริ่มรู้สึกได้ว่ามีตัวอะไร2ขาเดินตามมา(ซึ่งก็คือซากผีสมุนอิมันตรัยนั่นเองงง)
5.ด้วนพาไปดูซากที่พวกรพินทร์ช่วยฝังกระดูกลูกชายนายปีหน้าหมู่บ้านซับบอนที่ถูกเสืองาบมา หนานอินรู้ว่าเป็นใครเพราะเคยเจอเจ้าตัว
6.ด้วนยังคอยติดตามชาวคณะ ดารินมีพระสามองค์สมเด็จวัดระฆังรุ่นแรก สมเด็จวัดปากน้ำ หลวงพ่อทวดวัดช้างให้ดารินเอาหลวงพ่อทวดคล้องคอด้วนด้วย(ลูกรักก็งี้)
7.ส่วนทีมรพินทร์เตรียมเดินทางเข้าสู่นรกดำ
8.ทีมดารินถึงห้วยเสือร้องแล้ว ทราบความว่ารพินทร์ล่วงหน้าไปก่อนแค่2วัน เริ่มมีลุ้นว่าจะตามทัน
ส่วนแงซายก็ยังมาคุยในฝันเรื่อยๆ(มาเยอะกว่าภาค1อีก ภาค2ฮีมาทุกเล่มเลย)
9.ดารินสวดชินบัญชร พวกซากผีโบราณเลยสะกดจิตอะไรใดๆไม่ได้
ดารินได้เจอกับอิมันตรัยตัวต่อตัว และมันเรียกดารินว่า จิตรางคนางค์ เรียกรพินทร์ว่า อัคนีรุทร์
10.จบเล่ม34ที่ไชยยันต์ปาระเบิดมือใส่ซากผี ที่รุมเข้ามา