"ด้วยเกียรติยศของลูกผู้ชาย...ผมรับรองได้ว่า...ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว"
......ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
....ผมไม่มีอะไรกับเมย์เลยจนนิดเดียว
😏
#เพชรพระอุมา เล่ม 16 ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร
#พนมเทียน
เนื่องจากเป็นเล่มที่รอคอยเพราะซีนในตำนาน**รพินทร์แอบแซ่บกับมาเรีย** หลายคนบอกมันไม่มีอะไร้ รพินทร์โดนบังคับ โดนปั่นประสาท หลายคนก็กลัวใจไม่กล้าอ่านเรื่องนี้เพราะกลัวชีช้ำกับซีนนี้ เรารอคอยซีนนี้มาตั้งแต่หนองน้ำแห้ง🤣 กว่าจะเดินทางมาถึง หลายปีมากกกก🤣 Finally!!!
ซึ่งพอได้อ่านจริงก็คือ...
1.😑มองบนแทบทั้งเรื่อง🙄🙄
เข้าใจยุคสมัยในขณะนั้นที่ชายเป็นใหญ่ เข้าใจที่นักเขียนปูทางมาก่อนหลายเล่มว่าใครๆ(บุญคำ,แงซาย)ก็เห็นด้วยที่รพินทร์ไม่ควรฝืนสัญชาตญาณเพศผู้ท้าทายระบบ แต่ควรจะตอบสนองให้มาเรียสมความปรารถนาสักครั้งจะได้จบๆไป ไม่ค้างคา...เข้าใจทุกอย่างแต่ในใจก็ยังรู้สึกอิหยังวะ 😑
เพราะในเวลาไม่ถึง24ชั่วโมงก่อนหน้าจะมีซีนรพินทร์xxxมาเรีย รพินทร์กระทำการบอกรักดาริน
"…ไม่ว่าคุณหญิงจะแสดงใดๆกับผม ผมไม่แคร์เลย โกรธได้โกรธไป เกลียดได้เชิญเกลียดให้พอ…แต่คนคนนี้จะขอรักและรักไปชั่วชีวิตดับ" เนี่ยๆๆๆ 😂
2.เริ่มจากมาเรียทำตัวประชดประชันมีปัญหา ระหว่างหนีเจ้ายักษ์ใหญ่ไทรันโนซอรัส รพินทร์เลยต้องตามมาหมายจะช่วยชีวิตมาเรีย เข้าทางนาง เพราะทั้งคู่พลัดจากชาวคณะหลงไปติดอยู่ในช่องโพรงคล้ายๆเวิ้งถ้ำด้วยกันสองต่อสองเป็นเวลา1คืน
3.อยู่กันลำพัง รพินทร์เลยสบโอกาสเปิดใจ คุยเปิดอก Deep Talkกับมาเรีย...และทั้งคู่ได้บทสรุปตกลงใจวันไนท์สแตนด์กันให้สมความมุ่งมาดปรารถนาที่มีมาช้านานของมาเรีย และความรู้สึกที่เก็บกดข่มไว้ของรพินทร์ ซึ่งมาเรียก็ดีล ยินยอม พร้อมมากค่ะ
4.ไม่ได้บรรยายซีนนั้นละเอียดแบบลึกทุกอณูทุกองคาพยพโจ๋งครึ่ม แต่คนอ่านก็เข้าใจได้เองว่าทั้งคู่มีอะไรๆกันแน่ๆแล้ว จากบทสนทนาและการกระทำก่อนหน้า
...คุณน่ารักเหลือเกินเมย์ ผมคงไม่มีบาปทางใจแล้ว เพราะคุณเองในขณะนี้ก็ไม่ได้มีสามี
...แล้วเขาก็พลิกกายเข้าหาหล่อน
...ขอให้รู้เถิดว่า เวลานี้ เดี๋ยวนี้ผมต้องการคุณ
5.ผู้เขียนบรรยายว่าการที่รพินทร์xxxกับมาเรียนั้นเป็นไปตามกฎของชีววิทยาที่ได้ดำเนินไปอย่างถูกต้องตามครรลองของมันแล้ว ....ใจส่วนใจ จุ๊ดจู๋ส่วนจุ๊ดจู๋ แยกกันได้😌
6.เหนือสิ่งอื่นใด....มาเรียนางจบจริงวันไนท์จริง ส่วนรพินทร์ก็โกหกดารินหน้าด้านๆว่าไม่มีอะไรกัน ในขณะที่ดารินก็รู้ระแคะระคายแต่ก็ใจกว้างงงงงมากกกกกก เข้าอกเข้าใจ ปล่อยเบลอ ปากบอกไม่ถือโทษโกรธ ไม่ติดใจเอาความแฟร์ๆ ด้อนท์แคร์ขอแค่อย่ามีซ้ำ (ปากบอกไม่แคร์แต่เอามาแซะทุกครั้งที่นึกได้ตามสไตล์นาง😂)
---จบเล่ม16ตรงที่กำลังคิดกันว่าจะเดินผ่านช่องเขาขาดแล้วเอาตัวรอดจากฝูงนกพวกนี้ได้ยังไง---
เป็นเล่มที่อ่านแบบตึงๆ😤มีตอนที่ไชยยันต์ถามมาเรียว่าได้แซ่บกับรพินทร์ไหม ตอนแรกมาเรียก็ปฏิเสธ(ตามที่เตี๊ยมกับรพินทร์ไว้) ไชยยันต์ก็บอกว่า
..."ตอแหล เป็นคุณสมบัติของหญิงดอกทอง" อยากถามว่า แล้วผู้ชายตอแหลล่ะ ดอกอะไร...🙄🙄